Μια νέα ματιά στη διαφορετικότητα μέσα από τα μάτια της Δανάης Δεληγιώργη.
Τι σημαίνει τελικά «απόκλιση».
Όταν μιλάμε για «διαφορετικότητα», συχνά σκεφτόμαστε μόνο ανθρώπους με αναπηρίες ή διαγνώσεις, Όμως η ψυχοπαιδαγωγός Δανάη Δεληγιώργη εξηγεί κάτι βαθύτερο,
Η απόκλιση είναι κάθε τι που μας απομακρύνει από το μέσο όρο, το κοινωνικά «αποδεκτό», Και αργά ή γρήγορα, όλοι αποκλίνουμε από αυτό.
«Όλοι ανήκουμε μέχρι να πάψουμε να ανήκουμε».
Η διαφορετικότητα δεν αφορά κάποιους «λίγους». Είναι η καθημερινότητα πολλών ανθρώπων που παρεκκλίνουν, χωρίς να επιλέξουν να το κάνουν, και συχνά πληρώνουν το τίμημα.
Η εικόνα του εαυτού μέσα από τα μάτια των άλλων.
Η κοινωνία μάς διδάσκει ότι η «κανονικότητα» είναι αποδεκτή, ενώ το «αλλιώτικο» χρειάζεται εξήγηση, αλλαγή ή διόρθωση, κι έτσι διαμορφώνεται και η εικόνα του εαυτού μας,
μέσα από τα φίλτρα του βλέμματος των άλλων.
«Δεν μιλάμε για νευροπλαστικότητα. Μιλάμε για απώλεια του εαυτού».
Το βάρος της «προσαρμογής» μπορεί να είναι τόσο βαρύ που τελικά να χάνουμε την ταυτότητά μας, απλώς και μόνο για να χωρέσουμε στο πλαίσιο.
Γιατί φοβόμαστε τη συμπερίληψη;
Η κοινωνία δυσκολεύεται να συμπεριλάβει αυτό που δεν καταλαβαίνει, Αντί να προσπαθούμε να συνδεθούμε με τον άλλον όπως είναι, τον φιλτράρουμε με βάση την κανονικότητα.
Και αν δεν την πληροί, τότε προσπαθούμε να τον «διορθώσουμε».
«Η συμπερίληψη ξεκινά εκεί που τελειώνει η κατανόηση».
Δεν χρειάζεται να καταλάβουμε τον άλλον για να τον αποδεχτούμε, αρκεί να τον σεβαστούμε.
Η «κανονικότητα» ως φυλακή.
Αυτή η εμμονή με το «φυσιολογικό» δεν προστατεύει την κοινωνία. Την περιορίζει, και κυρίως, καταπιέζει όσους δεν μπορούν ή δεν θέλουν να συμμορφωθούν.
Η ετερότητα δεν είναι πρόβλημα, είναι δεδομένο. Το πρόβλημα είναι η στάση μας απέναντί της.
Η Δανάη Δεληγιώργη μας καλεί να δούμε την πραγματικότητα αλλιώς.
- Να σταματήσουμε να μετράμε την αξία ενός ανθρώπου βάσει της «ομοιότητας» με το σύνολο.
- Να μην απαιτούμε από κανέναν να κρύψει ή να εξηγήσει την απόκλισή του για να νιώσει αποδεκτός.
Ένα νέο μέτρο αποδοχής.
Η κατανόηση δεν είναι απαραίτητη για τη συμπερίληψη, Η συνύπαρξη όμως είναι.
Μπορούμε να μάθουμε να στεκόμαστε δίπλα στον άλλον, χωρίς να τον αλλάζουμε.
Μπορούμε να δημιουργήσουμε μια κοινωνία που δεν τιμωρεί την απόκλιση, αλλά την αγκαλιάζει, όχι επειδή την κατανοεί, αλλά επειδή τη σέβεται.
Πολύ σύντομα… θα ζήσουμε πολλά ακόμα μοναδικά experiences!
Άκουσε ολόκληρο το επεισόδιο με τη Δανάη Δεληγιώργη στο BeWell Podcast
Διαθέσιμο σε Spotify, Apple Podcasts και YouTube
